- Doorzoekt LEO de tuchtrechtspraak in de gezondheidszorg?
- Ja. De uitspraken van de regionale tuchtcolleges en het centraal tuchtcollege voor de gezondheidszorg worden gepubliceerd op tuchtrecht.overheid.nl, naast die van de tuchtcolleges voor accountants, advocaten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, dierenartsen en de scheepvaart, en dat archief is een eigen bron in de gezondheidsrechtset. LEO legt die uitspraken naast de twee tuchtnormen van artikel 47 lid 1 Wet BIG en de maatregelenladder van artikel 48 lid 1. De procedurele kant — de reglementen van de colleges, het wrakingsprotocol en de oriëntatiepunten voor kostenveroordeling — zit in een aparte kennisbank die aan het deelgebied Wet BIG hangt; vinkt u alleen Gezondheidsrecht aan, dan komt die niet mee.
- Kan LEO een BIG-registratie controleren?
- Ja, rechtstreeks bij het BIG-register van het CIBG: BIG-nummer, beroep, specialisme en een eventuele tuchtmaatregel of bevoegdheidsbeperking. Dat zijn de gegevens die artikel 3 lid 3 Wet BIG openbaar verklaart — naam, voorletters, geslacht, BIG-nummer, beroep en specialisme — aangevuld met het openbare overzicht van zorgverleners met een tuchtmaatregel. Voor een instelling is dat geen formaliteit: artikel 4 lid 1 onder a Wkkgz verplicht haar zich ervan te vergewissen hoe een zorgverlener in het verleden heeft gefunctioneerd voordat zij hem inzet.
- Kent LEO de medische richtlijnen, en wat doet hij ermee?
- LEO raadpleegt de Richtlijnendatabase, de verzameling evidence-based richtlijnen van alle specialismen die door het Kennisinstituut van de Federatie Medisch Specialisten wordt beheerd. Hij gebruikt die niet als medisch oordeel maar als juridisch ankerpunt: artikel 7:453 lid 1 BW verplicht de hulpverlener te handelen in overeenstemming met de professionele standaard en de kwaliteitsstandaarden als bedoeld in artikel 1 lid 1 Wkkgz, en artikel 2 lid 2 onder b Wkkgz herhaalt dat voor goede zorg. De richtlijn is dus de plek waar die norm is opgeschreven. Wat LEO niet doet, is beoordelen of van de richtlijn in dit geval mocht worden afgeweken — dat is een medisch-inhoudelijke weging.
- Wat kan LEO met een geschil over een zorgverzekering?
- De bindende adviezen van de Geschillencommissie Zorgverzekeringen van de SKGZ zijn een eigen bron in deze set, en die commissie is de plek waar dekkings-, eigen-risico- en naturapolisgeschillen feitelijk aflopen. De route ernaartoe staat in artikel 114 Zorgverzekeringswet: de zorgverzekeraar zorgt ervoor dat verzekerden hun geschil aan een onafhankelijke instantie kunnen voorleggen (lid 1), die het pas in behandeling neemt nadat de verzekerde om heroverweging heeft gevraagd en de verzekeraar niet binnen redelijke termijn of niet naar tevredenheid heeft gereageerd (lid 2). Gaat het over de zorg of de vergoeding daarvan, dan vraagt zij advies aan het Zorginstituut, dat binnen vier weken antwoordt (leden 3 en 4).
- Kan LEO een klacht- en geschilprocedure onder de Wkkgz uitzetten in de tijd?
- Hij leest de termijnen uit de wet in plaats van ze uit het hoofd te noemen. De zorgaanbieder moet een schriftelijke klachtenregeling hebben (artikel 13 lid 1 Wkkgz) en iemand aanwijzen die de klager gratis adviseert en bijstaat (artikel 15 lid 1). De klager krijgt uiterlijk binnen zes weken na indiening een met redenen omkleed schriftelijk oordeel (artikel 17 lid 1), eenmaal te verlengen met ten hoogste vier weken mits daarvan vóór het verstrijken schriftelijk mededeling wordt gedaan (lid 2). Neemt dat oordeel de klacht naar het oordeel van de indiener onvoldoende weg, dan staat de geschilleninstantie open (artikel 21 lid 1), die bij wege van bindend advies uitspraak doet en schadevergoeding kan toekennen tot in ieder geval € 25.000 (artikel 20), uiterlijk binnen zes maanden na voorlegging (artikel 22 lid 1).
- Houdt LEO rekening met de Wtza bij een vraag over een zorginstelling?
- Ja, via de geldende wettekst. Artikel 2 lid 1 Wtza verplicht de zorgaanbieder te melden vóórdat hij zorg gaat verlenen. Artikel 4 lid 1 eist een toelatingsvergunning van de instelling die medisch-specialistische zorg verleent of doet verlenen, dan wel zorg of een andere dienst als omschreven bij of krachtens de Wlz of de Zvw. Artikel 5 lid 2 noemt de weigeringsgronden en verwijst daarbij naar onder meer de artikelen 3, 7 en 9 lid 2 Wkkgz, artikel 40a Wmg, artikel 3 lid 1 Wmcz 2018 en artikel 35 Wmg — dat maakt zichtbaar dat kwaliteit, medezeggenschap, transparantie en tarieven in de vergunning samenkomen. De Governancecode Zorg 2022 met haar zeven principes ligt daarnaast als de norm waaraan de Governancecommissie Gezondheidszorg toetst.
- Wat kan LEO in gezondheidsrecht juist níet?
- Vier dingen, en het is beter dat u ze vooraf weet. Er is geen eigen bron voor het toezicht: de connector voor de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd bestaat in de registry, maar staat niet op LEO — aanwijzingen, lasten onder bestuursdwang en sectorrapporten komen dus niet als bron mee. De medisch-ethische kaders (GOMA, KNMG) dragen alleen een letselschadetag en zitten in die set, niet in deze. Voor gedwongen zorg onder de Wvggz en de Wzd is er geen corpus, en voor geneesmiddelen- en hulpmiddelenrecht evenmin; daar valt hij terug op wettekst en rechtspraak. En hij geeft geen medisch oordeel: hij leest het dossier dat u aanlevert naast de richtlijn en de norm, en laat de weging aan u en aan uw medisch adviseur. Wat hij wél doet, is elke stelling voorzien van de vindplaats waarop zij steunt, zodat u die in een paar seconden zelf kunt nalezen.